“Dat je iemand blij én gelukkig kan maken. Daar word ik gelukkig van” 

Elsina Pelgrom kwam binnen als stagiair bij Woning Stichting Walcheren (voorloper van Woonburg waarmee Zeeuwland in 2017 fuseerde). Ondertussen zijn we 41 jaar verder en werkt ze nog steeds met veel plezier bij Zeeuwland. Lees hier haar verhaal.

Mannenwereld

“Ik liep drie maanden stage. Hielp mee op de administratie. Na mijn stage ging een collega met zwangerschapsverlof. Toen ben ik erin gerold. Een half jaar contract, een jaar contract en uiteindelijk een vast contract. Daar is mijn Zeeuwland avontuur begonnen.”

“Tja, in al die jaren is er wel wat veranderd. Ik kwam met mijn brommer naar kantoor in Oost-Souburg. Het kantoor was een soort woonkamer. Een tijdje was ik zelfs de enige vrouw in de organisatie. Ook was er nog een eigen technische dienst. Een leuke tijd hoor. Ik deed alles op de administratie, maar draaide ook mee met de spreekuren. Later verhuisden we naar Koudekerke. Toen hadden we een echt kantoor.”

“Er is er ook veel veranderd in al die jaren. Vroeger is er tegen mij iets gezegd, wat nu écht niet meer kan”, zegt Elsina lachend. “Een oude directeur zei toen: jij wordt misschien wel zwanger. Dan gaan we dus geen tijd en geld investeren in cursussen. Dat is niet nodig voor jou. Ongelooflijk hè? Maar, ik heb toen echt nog wel een cursus gedaan. Dat kan je je nu niet meer voorstellen. Tegenwoordig gaat het allemaal anders. Gelukkig maar”, lacht Elsina.

Vertrouwd met het werk en elkaar

“Ik begon aan de balie, maar al snel deed ik verhuurzaken. Mijn functie heeft allerlei namen gehad, maar het draait om de verhuur van woningen.” Wat maakt het dan nog interessant en leuk dat je dit al een tijd bij Zeeuwland doet? Op deze vraag antwoordt Elsina: “Het teamgevoel. Dat is voor mij het belangrijkste. Dat je eerlijk en vertrouwd met elkaar bent. De fijne sfeer op kantoor. Ik vind mijn werk nog steeds erg leuk. Je probeert er natuurlijk elke werkdag wat moois van te maken. Mijn brede werkpakket zorgt er ook voor dat dat niet verveelt. Het is erg afwisselend. Het klantcontact is ook erg leuk. En nogmaals, met het team samenwerken. Dan ben ik op mijn best.”

Geen BHV meer voor mij

“In die 40 jaar heb ik van alles meegemaakt. Waar ik zelf om moet lachen is mijn rol als bedrijfshulpverlener. Natuurlijk kreeg je regelmatig trainingen daarvoor. Maar toen een bezoeker een epileptische aanval kreeg, wist ik niet wat ik moest doen. In plaats van ernaar toegaan en te handelen, rende ik naar mijn collega die hoofd BHV was. Help alsjeblieft. Na dit voorval ben ik gelijk als BHV’er gestopt, want ik ben er niet voor in de wieg gelegd”, vertelt Elsina met een grote glimlach.

“Een ander verhaal gaat over een schaap. Die liep ineens op de parkeerplaats. Die heb ik samen met een collega naar de wei gebracht. We stonken naar schaap, maar werkten daarna vrolijk door op kantoor.”

“Waarop ik het meeste trots ben in mijn werk? Dat ik onderdeel uit mag maken van het geheel, van Zeeuwland. Dat we de klant tevreden kunnen stellen. Daarop ben ik het meeste trots. Dat je iemand blij én gelukkig kan maken. Daar word ik gelukkig van.”